Studio

Van jullie verslaggeefster Milou.

Nog geen 24 uur terug in ons geliefde kikkerlandje mag ik alweer de (vertraagde) trein naar Tilburg pakken. Studio staat op de planning voor vandaag. Na mijn lieve testgenootje Michelle ruim 40 minuten te hebben laten wachten stappen we samen op de veel te kleine fiets, richting Studio. Moet een komisch gezicht zijn geweest. Ik mag dan geen rasechte Tilburgse zijn, dit café weet ik meteen te vinden. Een blik naar boven verzekert ons dat we best het terras van gasten kunnen voorzien. Wanneer we gaan zitten valt me op dat de kussens op de stoelen heerlijk zitten. Ook niet onbelangrijk. Niemand die met houtafdrukken in het achterwerk en een gekneusd stuitje het terras wil verlaten.

Kim, onze serveerster verschijnt voor ons neus. Wat we willen drinken? “2 Chocomel met slagroom” antwoorden we in koor. Blijkbaar zijn we beiden even enthousiast over dit avontuur. Of misschien hebben we elkaar gewoon veel te vertellen. Ergens tussen de hoofdstukken ‘daten’ en ‘liefdesverdriet’ wordt onze chocomelk geserveerd. En geen plasje bruin water in een plastic bekertje. Nee. Een groot glas chocomelk met een enorme toef slagroom. Leuk als detail: om het extra vrouwvriendelijk te maken liggen er chocovlokken op de slagroom. Een lange vinger als koekje om het af te maken. Zo zien we het graag.

Met ons lange lepeltje banen we ons een weg door het oerwoud van slagroom. Om de brandwondenstichting kosten te besparen (de economie is immers niet meer wat het geweest is) wachten we even met het consumeren van de chocomelk. Precies zoals het hoort. Hebben we meteen tijd om mijn tripje naar Londen te bespreken. Perfect toch? De smaak is zoals verwacht. Het welbekende chocomelk-merk waarmee we allemaal zijn opgegroeid. Enigszins jammer vind ik het wel dat het niet handmade is, wat het altijd een beetje extra geeft.

Het café is een van de leukere zaakjes waar ik de laatste tijd ben geweest. Het was erg leeg, de meeste gasten zaten op het terras. Het interieur is modern. De toiletten vond ik moeilijk te vinden, maar dat kan ook aan mijzelf liggen natuurlijk. Het was de zoektocht verder wel waard, aangezien er leuke spreuken op de toiletdeuren staan (wat dan toch weer voor een minuutje vermaak zorgt).

De kosten vallen me, als studente, enigszins tegen. Twee euro twintig wordt er gerekend voor een kopje goddelijkheid. En dan nog eens vijftig hele centen voor de slagroom. Maargoed, we hebben niet voor niets studiefinanciering. En in de Horeca gaat het slecht, dus we vergeven ze bij deze.

Bij het weggaan is me gelijk duidelijk dat ik weer in herfstachtig Nederland ben. De fietstocht terug mag, godzijdank, door regen en wind. Een kop goede chocomelk met slagroom achter de kiezen maakt de fietstocht naar het station dan toch nog nèt even fijner.

Beoordelingschema:

Naam verslaggever	Milou van Roon
Naam café	Studio
Temperatuur in café?	Best aangenaam.
Comfortabele stoel/kruk?	Een houten stoel met heerlijke kussens
Sfeerbeschrijving	Een hip, modern café. Een van de mooiste zaakjes waar ik de laatste tijd ben geweest
Personeel (uiterlijk en gastvrijheid)	Een meisje van een jaar of twintig. Erg leuk.
Prijs Chocomel	€2,50
Gratis slagroom?	Nee, €0,50 cent.
Hoeveelheid slagroom?	Best veel. Met maten ben ik slecht, dus doen we het maar zo; zie foto.
Gratis koekje?	Ja, een lange vinger!
Wat voor chocomel? (aanmaak/opwarm/etc)	De échte
Hoeveelheid chocomel	Een groot theeglas vol.
Temperatuur chocomel	Net iets te warm bij het uitserveren, zoals het hoort.
Cijfer	8 (minpunten voor de prijs, maar pluspunten voor het mooie café en de lekkere stoelen!)
Fooi?	€0,60, om de economie draaiende te houden.