Sjoemelen met chocomel..
Door jullie verslaggever Kevin ter Maten
Het najaar is inmiddels in full-effect en dat heb ik vandaag goed kunnen merken. Terwijl ik mijn reis begon richting Café de Korenbloem realiseerde ik mij wat voor een ontzettende hekel ik aan kou, regen en wind heb. Een ideaal moment om de allerlaatste chocomel-proef van tutorgroep 16 uit te voeren. Gelukkig waren er enkele heren en een dame die het op konden brengen om ook de herfst-achtige taferelen te trotseren en samen met mij een bezoek te brengen aan het café in kwestie.
Eenmaal aangekomen bleek de Korenbloem een populaire lunchplaats. Rond het middaguur zat de kroeg helemaal vol met mensen die genoten van een stevige lunch of een borrel. De sfeer die er hing was in ieder geval goed en de ruimte was leuk aangekleed met allerlei posters en borden. Daarnaast was ook de temperatuur erg aangenaam, wat mij de minpunten van het huidige getij even deed vergeten. Aangeschoven aan een van de tafels werden er diverse alcoholische versnaperingen besteld (shame on you, we hadden nog een college!) maar ijverig en gefocused als ik ben besloot ik rechtstreeks de slagroom in te duiken. Zoals de foto doet vermoeden was het uiterlijk van de chocomel niet om over naar huis te schrijven, maar toch smaakte het goedje prima. Het bleek de enige echte te zijn, je weet wel, van Nutricia. Deze werd opgewarmd en vervolgens werd de opgeklopte melk erover heen gegoten.
Om het exorcisme van de kou te beginnen nam ik een aantal flinke slokken van de chocomel. Ook ik ben geen groot voorstander van het drankje dus het kwam mij erg goed uit dat Genaud wederom zijn goede vriend had meegenomen die voorheen ook de chocomel van onze Fransman had verslonden. Ook ditmaal had hij er geen problemen mee om voor mij diezelfde daad te verrichten. Wat een held. Ik kon dan ook de verleiding niet weerstaan en trakteerde mijzelf op een pilsje. Dankzij de relaxte sfeer die er hing hebben we anderhalf uur lang genoten van de warmte en gezelligheid, tot het moment ons volgende college bijna begon. Lichtelijk teleurgesteld trokken we de jassen weer aan en begonnen we aan onze terugreis. Nogmaals realiseerde ik me dat ik een ontzettende hekel heb aan kou, regen en wind.
Een dikke voldoende voor Café de Korenbloem. Een dikke voldoende voor de chocomel. Een dikke onvoldoende voor de herfst. De eerstvolgende keer dat ik weer mee doe aan een proef is wanneer we de biertjes aan de zuidkust van Frankrijk gaan beoordelen. Ik heb namelijk een ontzettende hekel aan kou, regen en wind.
| Naam verslaggever | Kevin ter Maten |
| Naam café | Café de Korenbloem |
| Temperatuur in café? | Kamertemperatuur |
| Comfortabele stoel/kruk? | Matig comfortabele kruk |
| Sfeerbeschrijving | Mede dankzij de drukte erg gezellig |
| Personeel (uiterlijk en gastvrijheid) | Vriendelijk maar kortaf |
| Prijs Chocomel | €2,40 |
| Gratis slagroom? | Ja |
| Hoeveelheid slagroom? | Een aardige schuimkraag |
| Gratis koekje? | Een stroopkoekje |
| Wat voor chocomel? (aanmaak/opwarm/etc) | Opgewarmde Nutricia |
| Hoeveelheid chocomel | Een flinke mok vol |
| Temperatuur chocomel | Warm/heet |
| Cijfer | 7 voor de chocomel 8 voor het café |
| Fooi? | Jory rekende af, dus hoogstwaarschijnlijk niets. |









